یکی از دلایلی که باعث میشه خیلی از ماها تو زندگی پیشرفت نکنیم و همیشه درجا بزنیم، اینکه فکر می کنیم فرصت زیادی داریم. وقتی تمام فکر و ذهن ما این هست که فردا، ماه بعد، یک سال بعد و یا چند سال بعد هم فرصت کار کردن و یادگیری رو داریم، دیگه زمان حال رو از دست میدیم. ما وارد فردایی میشیم که کار امروز رو بهش واگذار کرده بودیم، اما همین فردا هم تبدیل به یه امروز دیگه میشه که بازم قادر به انجام کارمون نیستیم. در واقع حوصله انجام کارها رو نداریم و دوباره به فردا موکول می کنیم.
افراد موفقی همچون استیو جابز همیشه به این فکر می کنن که امروز روز آخره و دیگه فرصتی ندارن. البته باید کمی در این مورد دقیق باشید و نباید ناامیدانه به این قضیه نگاه کنید. وقتی می گیم به لحظات طوری نگاه کنید که انگار دیگه وجود ندارن، به معنای این نیست که شما رو نسبت به زندگی سرخورده و دلسرد کنیم. بلکه می خوایم کاری کنیم که شما از لحظات الانتون بهترین استفاده رو کنید.

وقتی کسی به این فکر کنه که امروز روز آخر زندگیشه به جای اینکه فرصت رو از دست بده، اول سعی می کنه کارهای جا مونده رو انجام بده. به جای وقت تلف کردن و به تعویق انداختن کارها، اونا رو همین الان انجام میده. فردا هم همین تصور و همین فکر رو در موردش می کنه. با این تفکر بعد از مدتی به شرایطش نگاه می کنه و متوجه میشه که طی این مدت چه تغییرات محسوسی در زندگیش داشته.
زندگی و لحظات در حال گذر هستند و با کسی هم شوخی ندارن. زندگی منتظر نمی مونه تا شما تصمیم بگیرید و انتخاب کنید. بلکه راه خودشو می گیره و میره و این شما هستید که باید خودتون رو با گذر زندگی و زمان سازگار کنید. نظم و انظباط در انجام کارهای کوچک باعث تقویت مهارت مدیریت زمان در شما میشه