خیلی وقت‌ها در زندگی احساس شکست می‌کنیم. همه این احساس رو می‌کنن اما این احساس بعضی‌ها رو جوری فلج می‌کنه که کسب و کارشون رو شروع نمی‌کنن. به نظر شما چگونه می‌توان شجاعت ادامه دادن را به دست آورد و تسلیم نشد.
به نظر من همه ما یه جوری برای هر چیزی یه سری استدلال می‌آوریم چون خدا به ما قدرت منطق داده؛ ولی من باور ندارم که شجاعت پیروز شدن بر مشکلات و غلبه بر احساس شکست از درون ما میاد. به نظر من شجاعت از روابط به دست میاد. شجاعت از این احساس میاد که بدونی یکی هواتو داره. وقتی یکی، چه والدینت، چه استادت، چه دوستت بهت بگه من باورت دارم، من هواتو دارم، این بهمون سوخت می‌ده.

انسان‌ها حیوانات اجتماعی هستن و تقریباً‌ تمام رفتارهای ما توسط میل‌مون به احساس امنیت کنترل می‌شه.

برای همین اون‌هایی که روابط‌شون رو پرورش می‌دن و از دیگران مراقبت می‌کنن، خودشون رو توی موقعیتی خواهند دید که احتمال بیشتری داره دیگران هم ازشون مراقبت کنن.

ما باید بدونیم که برای گذشتن از روزهای سخت، برای گذشتن از ترس، به افراد دیگه نیاز داریم.